Լինում է, չի լինում, մի մկնիկ է լինում։
Այդ մկնիկը ապրում է մի փոքրկ գյուղում, որի անունը Մկնաշեն
է։
Մկնիկը ամեն օր տեսնում է, որ բոլոր մկնիկները գովում էին իրենց տներերին։ Նույնիսկ իր մայրիկն էր գովում իրենց տունը։
Այդ ամենից մկնիկը շատ տխրեց և քնելու առաջ մտքում ասաց, որ ուզում է դառնալ տուն։
Երբ մկնիկը արթնացավ, տեսավ, որ դարձել է տուն նույնիսկ՝ դղյակ։
Երբ հարևան մկնիկները տեսան, թե ինչ
գեղեցիկ տուն է դարձել փոքրիկ մկնիկը, բոլորը սկսեցին գովել մուկիկին, քանի որ այն մկնիկները որոնք տուն չունեն կարող են այդտեղ բնակվել։